15 augustus 2001
De op één na laatste dag alweer. Het lijkt alsof ik hier eeuwen ben geweest. En toch is het werk wat ik mezelf had voorgenomen te doen, niet af. Augustine zegt dat dit geen project is dat je af kunt maken. Dit is een organisatie waar je altijd weer tegen nieuwe problemen stuit. Goddank is er een fantastisch bestuur dat hun schouders onder dit werk wil zetten.
Rudy Brzesowski (Voorzitter van de St. Deventer-Maas) heeft om 12.30 een bespreking met het bestuur. De begroeting is allerhartelijkst. Ook dit jaar kunnen de kinderen weer rekenen op een studie-toelage van deze stichting.
16 augustus 2001
Mijn vliegtuig vertrekt om 19.00 uur. Ik ga nog even langs de Yayasan. Er zijn 3 nieuwe kleintjes aangenomen. De jongste is 3 jaar. Hun moeder is gestorven en Pa is er met een ander vandoor. Ik hurk bij de jongste neer. Dikke tranen op zijn wangen. Zijn zusje heeft kouwgum in zijn haar gesmeerd. De grotere meisjes proberen het nu eruit te krijgen. "Ga je met mij mee in het vliegtuig" vraag ik hem. Geinteresseerd kijkt hij mij aan. Maar dan schud hij zijn hoofd. "Malesssj ahhh...!" zegt hij stellig, (geen zin ahh...) terwijl hij stevig zijn zusje's hand vasthoudt.
Ik neem van iedereen afscheid: de kinderen, Martha, Yoshi, Micky, tante Juul. Mam als laatste. Partir c'est mourir un peu
Er is nog zoveel dat gedaan moet worden... Pap zei altijd: doe maar gewoon je best, en verder moet je het loslaten
. Dat doe ik ook Pap! Dat doe ik ook...
© 2002 - www.pavandersteur.org - Alle rechten voorbehouden