21 juli 2001
Augustine logeert bij ons. Samen met Mam bespreken we wat er allemaal gedaan kan worden aan dit gigantische project.
's Middag gaan we naar Pondok Gede. Amat, de wacht, is nergens te zien. Het hek is wagewijd open en iedereen kan vrij in en uit. Uiteindelijk vind ik hem onder een boom, de krant aan het lezen. Ik wijs hem erop dat hij er is om in het wachthuisje de wacht te houden.
Bij het Meisjestehuis is de ruimte voor de Play Groupe bijna leeg. Twee kasten moeten nog verhuisd worden. Boven zijn kleine jongens bezig de goedangs op te ruimen.
Augustine en ik gaan naar het jongenshuis. Buiten is het bloedheet. De jongens spelen in groepjes vredig met elkaar. Noes is in het kantoor boven zijn krant in slaap gevallen. Hij vertelt ons dat hij goed met de kinderen kan opschieten. Dat Diharda, eerstejaar student Engels, Engelse les wil geven op school. Ik zeg hem dat je niet zomaar leraar kan worden. Dat eist een speciale studie. Augustine stelt voor om eerst Engels te oefenen op de kleine jongetjes in Pondok Gede. Als zij aan Noes vraagt of hij Engels spreekt, lacht hij verlegen. Hij vertelt dat er die middag een bezoeker uit Nederland was geweest die Engels met hem sprak. Ik ben verbaasd.
Martha had mij niet verteld dat er gasten uit Nederland zouden komen. We zeggen Noes dat iedereen eerst toestemming van het bestuur moet hebben voordat ze het terrein op mogen. Het telefoonnummer van de Yayasan is: +62-(21)-8504661. Er is ook een mogelijkheid om een fax te sturen: +62-(21)-8520364.
22 juli 2001
We worden opgeschrikt door het bericht dat twee kerken tijdens de dienst zijn gebombardeerd. 57 gewonden waaronder een meisje wiens beide benen zijn geamputeerd.
Ik haal Augustine van de kerk op met wie ik had afgesproken om in Pasar Baru te gaan winkelen om spulletjes te kopen voor de Play Groupe. Ik maak me een beetje ongerust. Dit soort winkelcentra zijn meestal het doelwit van bommen. Augustine haalt haar schouders op. Dus... gaan we naar Pasar Baru en blijven de hele dag inkopen doen. Vermoeiend, want Augustine loopt van de ene hoek naar de andere om alles zo goedkoop mogelijk te krijgen.
23 juli 2001
Het is doodstil op straat. Gus Dur heeft vanacht een decreet uitgegeven. Er zijn in feite twee regeringen. Het kan hard tegen hard gaan.
Het is heerlijk om in Jakarta met vlotte snelheid te kunnen rijden al betrap ik mezelf erop dat ik met argusogen om me heen kijk. Voor alle zekerheid heb ik mijn tas op schoot. In geval van een bom kan ik me alsnog achter de chauffeur verstoppen en mijn hoofd met mijn tas beschermen. John grijnst als ik dit hardop zeg. Zoiets stoms heeft hij waarschijnlijk nog nooit gehoord!
© 2002 - www.pavandersteur.org - Alle rechten voorbehouden